Cantiga de amor cicáis

A liberdade endexamáis se acada

e nós, os homes, nunca tivemos azas.

As nosas almas sempre están coutadas

e de xionllos rendidas. Hai espadas.

Hai mulleres e fillos. Tamén patrias.

Tamén economía. Tamén fábricas.

 

(Ouh, qué gozo morrer nas guerras santas

por mitos, por bandeiras, por palabras

-baixo palabra de honor- palabras sacras.)

 

Europa ten trescentos millóns de almas,

en cada ialma un mundo, en cada corpo un mandria.

 

Fusiles, bombas, cañóns, tanques, escadras

-de mar e vento- policías, gardas,

sociedades anónimas, comanditas, limitadas,

xuzgados, xefaturas, alfándegas.

 

As nosas maus sempre estarán atadas.

Meu corazón, ¿ónde se foi a esperanza

dos verdes anos, i aquelas brancas,

fondas, tenras, outas inquedanzas?

License

O soño sulagado Copyright © 1955 by Celso Emilio Ferreiro and Ferreiro, Celso Emilio. All Rights Reserved.

Feedback/Errata

Deixe uma resposta

O seu endereço de email não será publicado. Campos obrigatórios marcados com *