Mensaxe dende o silenzo

Ti ben sabes, amigo, o gran segredo

dise tempo que pasa e que nos moe

cun rodicio de sombras,

sin mañá e sin onte.

 

Nas nosas maus de lama nada queda,

todo se nos desfái, todo nos foxe

coma o vento que brúa,

como a iauga que corre.

 

Non somos máis que cousas

con diferentes nomes:

camiño, verme, folla,

estrela, arbre, home.

 

Cousas

que o tempo ha de pór podres.

E mentras tanto

de ningures pra lonxe,

igoal que toupas imos cegamente

furando o longo túnel dunha noite

que endexamáis ten fin; sempre furando

sin máis norte que a morte.

 

Preguntas e preguntas e preguntas,

decote a preguntar. Ninguén responde.

License

O soño sulagado Copyright © 1955 by Celso Emilio Ferreiro and Ferreiro, Celso Emilio. All Rights Reserved.

Feedback/Errata

Deixe uma resposta

O seu endereço de email não será publicado. Campos obrigatórios marcados com *