Os ratos

Un rato é unha cousa que se move,

unha cousa que vive nos sobrados

e ten un corazón pequerrechiño

e dous ollos de vidro sempre acesos.

 

Unha cousa que vai furando as tebras,

xurde correndo, pasa, fuxe, líscase.

Un rato é unha cousa que está viva

un intre só, dempóis xa non é nada,

sombra nas sombras mestas dos buratos.

 

A noite é un burato sin orelas

pra os homes, tristes ratos sin acougo.

 

Un home é unha cousa que cavila,

cismando sempre, sempre amargurado,

fuxindo de outras cousas que rebulen,

revolvendo papéis,

decote rebulindo,

sempre con presas, atafegado sempre.

camiña, chouta, avanta nos buratos,

nos sobrados do mundo,

nas estradas da vida,

nas pedras,

no vento,

nas rúas,

nos seos das mulleres.

 

Un rato é unha cousa que se move.

 

Escóitame Walt Disney, ¿ónde estabas

que os meus soños de pombas non te viron

cando o meu corazón inda era neno

e había carabeles nos meus ollos?

License

O soño sulagado Copyright © 1955 by Celso Emilio Ferreiro and Ferreiro, Celso Emilio. All Rights Reserved.

Feedback/Errata

Deixe uma resposta

O seu endereço de email não será publicado. Campos obrigatórios marcados com *